Στελέχη επιχειρήσεων σε έναν εργασιακό μεσαίωνα…

    Ίσως το Post να φαίνεται λίγο άκαιρολόγω των ημερών. Τη στιγμή που τα πάντα κινούνται στον αστερισμό των «σωτήρων»υποψήφιων πρωθυπουργών και των της καταμέτρησης πόσα πρόβατα είναι ήδη στο μαντρί,πόσα απ έξω, ποια είναι ατίθασα και ποια αποφασίζουν να γίνουν ελευθέραςβοσκής, το να αναφέρεται κάποιος στα λεγόμενα «μικρά» καθημερινά μπορούν να τονχαρακτηρίσουν από «εκτός τόπου και χρόνου» μέχρι οπαδό του λαϊκισμού..
    Αναπόφευκταόμως ο καθένας βλέπει τα πράγματα από το δικό του μικρόκοσμο και από τη δικήτου «επικαιρότητα» . Και επειδή η δική μου επικαιρότητα κινείται σε ρυθμόεργασιακών απολύσεων και εργασιακής ανασφάλειας, όπως και των περισσότερωνανθρώπων που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, θα ήθελα να αναδημοσιεύσω έναπαλιό άρθρο της ΣΙΣΣΥΑΛΩΝΙΣΤΙΩΤΟΥ που έχω κρατήσει στο αρχείο μου. Γραμμένο σε μια εποχή που τα πράγματαήταν «καλύτερα» από σήμερα, επίκαιρο τότε, τραγικά επίκαιρο τώρα μιας και έχουνπροστεθεί και νέες παράμετροι στον εργασιακό μας μεσαίωνα…
   «Στελέχη επιχειρήσεωνονομάζονται όλοι οι εργαζόμενοι που διαθέτουν πτυχίο ανώτατης σχολής καιτουλάχιστον ένα μεταπτυχιακό. Είναι υπάλληλοι μεγάλων ελληνικών και πολυεθνικώνεπιχειρήσεων, καθώς και τραπεζών.
   Είναι νέοι,φορούν κοστούμι από το πρωί μέχρι το βράδυ, δουλεύουν από το πρωί μέχρι τοβράδυ, ονομάζονται μπραντ μάνατζερ, ασίσταντ μπραντ μάνατζερ, μάρκετινγκμάνατζερ και άλλα δυσερμήνευτα επί της ουσίας. Προχωρούν, έχοντας μπροστά τουςσυνεχώς το καρότο της προαγωγής από τη μία και το φόβο της απόλυσης από τηνάλλη. Η μέρα τους ξεκινά στις 7 το πρωί και τελειώνει στις 11 περίπου το βράδυ,ενώ τα Σαββατοκύριακα (όχι όλα) είναι παρόντες στις εκθέσεις των προϊόντων τηςεταιρείας τους, σε ειδικές συσκέψεις που δεν μπορούν να γίνουν άλλη ώρα, σεραντεβού και ειδικά… μίτινγκ με ξένους και εγχώριους πελάτες.     
   Καμιάεπιχείρηση δεν τους πληρώνει υπερωρίες, κανείς τους δεν τολμάει να ζητήσει ναπληρωθεί υπερωρίες. Αν αυτό γίνει, θα γραφτεί ως μελανό σημείο στο βιογραφικότους, θα εμποδίσει την εξέλιξή τους, θα απολυθούν κάποια άλλη στιγμή γιακάποιον ανεξήγητο λόγο. Κανένα συνδικάτο δεν τους προστατεύει, καμιά κρατικήεπιθεώρηση εργασίας δεν απασχολείται με το γεγονός. Το μαστίγιο του επιστάτητης φυτείας έχει αντικατασταθεί με τις προσβολές, τις ψυχοφθόρες ύπουλεςκινήσεις και κουβέντες των ανωτέρων, που ένα σημαντικό κομμάτι της δουλειάςτους είναι να κρατούν έντονο το στείρο και πρωτόγονο ανταγωνισμό μεταξύ τωνυφισταμένων τους, αλλά και να φροντίζουν ώστε να αποκρούουν τις αντίστοιχεςκινήσεις των δικών τους ανωτέρων.
   Τα στελέχη των επιχειρήσεων έχουν μικρότερηαξία από τα προϊόντα, για την προώθηση των οποίων εργάζονται, ή, για να είμαστεπιο ακριβείς, δεν έχουν καμία αξία, σε αντίθεση με τα προϊόντα για τα οποίαδραστηριοποιούνται πλείστες όσες επιτροπές πιστοποίησης ελέγχου κ.λπ. Οιεπιχειρήσεις που αγοράζουν τη ζωή τους τούς κατατάσσουν στα αναλώσιμα. Εκεί πουκαι οι ίδιοι, αδαείς εθελοντές, ακούμπησαν την ψυχή τους. Παιδιά ενός αδιέξοδουπολιτισμού, που εξελισσόμενος αυτοκαταστρέφεται ποδοπατώντας τον πυρήνα του,τον άνθρωπο, δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, να επαναπροσδιορίσουν τιςκαθοδηγούμενες από το σύστημα απαιτήσεις τους, να αντικαταστήσουν τη γρήγορηπληροφορία με την πραγματική γνώση, να ζήσουν. Καταθέτουν μόνο τη γερασμένητους νεότητα στο βωμό ενός κατώτατου πολυεθνικού θεού… «
Advertisements